Sneeuw, maar uhm…het is maart?!

Ja, het is echt onwaarschijnlijk, maar afgelopen week hebben we nog een dag sneeuw gehad. De zaterdag begon het flink te sneeuwen en het bleef zelfs nog liggen ook. Een gekke gewaarwording nadat we de avond daarvoor nog met het studenthuis buiten in de tuin zaten te BBQ’en. Waar velen binnen bleven, besloten Cole en ik om erop uit te trekken. We maakten een wandeling richting de National Mall en terwijl onze handen begonnen te bevriezen zocht Cole een lokaal koffietentje op. Het was maar een kwartiertje wandelen, maar we stonden uiteindelijk naast de Potomac river vlakbij Virginia.

Er zijn genoeg verhalen over mij en mijn richtingsgevoel te vertellen. De verhalen Bakel en verkeerde bus in Oostenrijk behoren zeker tot dat boek, maar ook Cole zijn richtingsgevoel is niet fantastisch als we bijna in Virginia zitten voordat we bij het koffietentje waren. (Gelukkig was het goeie koffie)

Doordeweeks ben ik vooral druk in de weer geweest met het produceren van de twee verhalen die afgelopen weekend, en begin deze week, gedraaid werden. Hier kwamen al de eerste hobbels om de hoek kijken. Wel reageren, niet terugbellen. Ik denk dat ik dat, maar ‘The American Way’ ga noemen. Mensen die je benadert voor een interview, enthousiast zijn, en daarna niks meer van zich laten horen. Frustrerend, maar ook dat komt in Nederland gewoon vaak voor. We zijn het gewend zullen we maar zeggen.

Ik kan in ieder geval vertellen dat de producties tot een goed einde zijn gebracht. Deze week volgt er nog een aanvulling op een van die twee producties waarmee mijn eerste twee verhalen in DC een feit zijn. Een mooi moment waar ik zeker van heb kunnen genieten. Maar er moet doorgebuffeld worden, er moeten nog vier maanden lang producties komen. Produceren, produceren, produceren.

Vaak zit ik op de tweede verdieping van het van Slycke gebouw van het International Student House te werken of te videobellen. Op mijn slaapkamer is het vrij klein en hier heb ik heerlijk de ruimte om even te gaan zitten of rond te gaan wandelen. Vaak zitten er meerdere studenten die hier aan het leren zijn voor hun examens of voor werk.

Oh ja, die examens. Het stressniveau lag de afgelopen week erg hoog in het gebouw. De meeste inwoners hadden hun examenweken en waren erg aan het stressen daarvoor. Bij het ontbijt, avondeten en tijdens het studeren ging het daarover. Gelukkig is het voor die mede huisgenoten nu ‘spring break’ oftewel vakantie. Velen vertrekken aankomend weekend naar Miami en sommige gaan voor een paar weken terug naar hun thuis in het buitenland.

Minor American Studies

Vorig jaar deed ik de minor American Studies in English aan de NHL Stenden in Leeuwarden. Halverwege deze minor kreeg ik te horen dat ik deze stage kreeg en dacht ik dat ik hem niet kon afronden. Dat is nu toch anders gelopen. Maar op 16 maart komt daar nog een vervolg aan. Ik ben door de docenten gevraagd om terug te keren als gastspreker (virtueel) en te praten over mijn ervaringen hier in Washington DC.

Ben benieuwd wat voor een vragen de groep van dit jaar bedacht hebben voor mij en wat ze graag willen weten. Ik weet dat ze als huiswerk mijn naam moesten Googlen en wat research moesten doen over wie ik ben en wat ik heb gedaan.

Gelukkig Googlen ze mij en niet mijn vader. Daar is namelijk niks over te vinden. Hij zegt heel vaak dat hij in ’78 wereldkampioen is geworden. (In zowat elke sport, elk spel; elke bezigheid die er bestaat op deze wereld) Hij heeft dit (zo luidt zijn eigen verhaal) uit alle geschiedenisboeken laten schrappen en van internet laten verwijderen. Ik kan niet bevestigen dat het klopt, maar ook niet bevestigen dat het niet klopt….dus ja, wat moet je dan he? Over mij is gelukkig meer te vinden en komen er hopelijk goede vragen. In de blog van volgende week doe ik uitgebreid verslag van dit college.

Binnenkort komt er iets leuks aan voor het International Student House, althans ik vind het erg leuk. De eerste voorbereidingen zijn al getroffen en er zijn volop gesprekken gaande over dit idee….maar als je erachter wil komen wat dat is. Dan moet je toch de toekomstige blogs in de gaten houden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Het gaat niet om wie ze schrijft, het gaat om de verhalen

Subscribe To Our newsletter